Motorscooters

De kat van ome Willem is op reis geweest, reis geweest, reis geweest...

Scooters hebben het maar niet makkelijk. Óf ze zijn te licht, of te truttig, heeft geen power, kleine wieltjes, bla bla…ga zo maar door. Of, als het dan wél wat zwaarder wordt, stuit men al gauw op weerwoord van de ‘echte rakkers’ waarbij je in het vaarwater komt. En nog is het niet goed, want dan worden ze ook duurder, groter en zwaarder, waarmee uiteindelijk het argument komt ‘dan kan je net zo goed een motor kopen’. Ja, zó kunnen we het allemaal. Het zal ook nooit goed zijn, en dat is niet best. Het lijkt wel alsof, nog steeds, de scooter moet vechten voor zijn plek, om voor vol aangezien te worden. Zeer recente ervaringen bevestigen dat nog maar eens…hoongelach is des rijders’ deel, zeker als hij normalliter op ‘echte’ motoren arriveert. Jammer…en niet terecht.

Om dat eens te meer duidelijk te maken trof een handvol redacteurs eens wat voorbereidingen om dit eens GOED aan te pakken. Een weekend op pad, waarin álles (werkelijk alles) aan bod zou komen; lang doorhalen, toeren, stadsverkeer, file-laveren en meer…maar dat komt ietsje verder aan bod. Laten we zeggen; ook het iets oneigenlijker gebruik. Het mooie is, dat de meeste onderdelen van zo’n onderneming als vanzelf de revue passeren. Als je maar een plan hebt wat erop aansluit. Met de vakantieperikelen van menig collega nog vers in het geheugen, en daarmee de veelal dromerige manier waarmee men anekdotes oprakelt over gemoedelijkheid, tolerantie, de ‘totaal andere’ levensinstelling, het ongrijpbare mediterrane leven, krijgt een plan langzaam gestalte in ons brein.

hmmm... zou toch zweren dat we hier al vaker zijn geweest vandaag. 

Ken je dat; lui die uitvóerig spreken over verkeersgedrag over de grens, hoe chaotisch en tegelijkertijd vreemd georganiseerd het daar gaat, zonder onvertogen woord en tegelijkertijd gezegend met een ‘ieder voor zich’ mentaliteit? En daar uiteraard aan meedoen, dat prachtig vinden en… zodra de grens Patria weerom overschreden wordt direct glad vergeten met alle gevolgen van dien. “Het is daar allemaal zó veel gemoedelijker he.. niks haat en nijd zoals hier, heerlijk” Dit is meestal het moment dat ondergetekende ‘ineens’ heel veel werk te doen heeft, als hij het al zo lang uithoudt. Maar toch blijft het hangen, en dat is dan weer handig voor een moment als dit.

Wetend dat er een scootertest is ingepland en met een goed plan op zak, is het slechts een kwestie van de agenda alsnóg volgepland zien worden zodat van dat hele plan geen spaan meer overblijft. Daags voor het bewuste weekend is nog ruim genoeg om een plan B te bedenken: Parijs met dank aan de vakantiegangers. En niet eens zo’n gek idee; het is even beunen voordat je er bent, maar sla je de tolwegen over, dan heb je nog een flink aantal B-weg-kilometers te gaan, en eenmaal ter plaatse…dat wordt helemaal hét. Parijs is Scootercity immers, toch? Of tenminste, dat zégt men…

Tekst: Vincent Burger, Ed Smits
Foto's: Vincent Burger, Ed Smits, Robert-Jan Dijkman

Index:
^{Pagina 2: On y va
Pagina 3: Aprilia Atlantic 500 Sprint: dé stadssprinter
pagina 4: Onder de rook van Charles de Gaulle
Pagina 5: Suzuki Burgman 650 Executive: Goldwing onder de motorscooters
Pagina 6: Let's go downtown
Pagina 7: Yamaha T-Max 500: R1 onder de motorscooters
Pagina 8: One night in Paris
Pagina 9: Conclusie
Pagina 10: Technische gegevens}