Dat in het Brits Superbike kampioenschap op hoog niveau wordt geraced liet afgelopen weekend BSB rijder Tommy Hill zien door in het WK Superbike als wildcard de Superpole voor zich op te eisen.

SBK - Trainingen, Superpole, race I.

Tommy Hill steelt de show!
Hoe waar waren de woorden dat de zestien snelsten van vrijdag weleens de Superpole zouden rijden! Het was kletsnat op zaterdag toen de heren Superbikecoureurs hun kwalificatietraining moesten rijden. Niet meer dan zestien rijders draaiden hun rondjes in een matig tempo waarbij de rondetijden zo"n 20 seconden hoger lagen. Ook waren er een aantal glijders, waaronder Fonsi Nieto, te noteren. Dus waren de tijden van vrijdag geldig voor deelname aan de Superpole.

Superpole.

Tommy Hill behaalde op Silverstone zijn eerste pole, als wildcard rijder!

Omdat er was besloten dat het een "Wet Pole" zou worden kreeg de Superpole een wat ander verloop dan gewoon. Normaal rijden de coureurs drie ronden; een "inlap" om de boel op te warmen, een "flying lap" om een tijd neer te zetten en een "outlap" waarna de rijder binnen komt. Bij een "wet pole" krijgen de rijders gedurende 50 minuten, normaal een uur maar er zijn maar 16 gekwalificeerde rijders, de kans om in 12 ronden een snelle tijd neer te zetten. Ondanks een opdrogende baan reden de meeste rijders hun snelste ronde in het begin van de sessie in tegenstelling tot een normale training waarin vaak het venein in de staart zit en de laatste 5 minuten zeer hectisch zijn.

Na zich op vrijdag al in de kijker te hebben gereden door zich met een twaalfde tijd te kwalificeren verbaasde de 21-jarige Tommy Hill zaterdagmiddag vriend en vijand door in deze "wet pole" de snelste tijd te realiseren. De 1"38.001 was goed genoeg om vanaf de pole positie te mogen vertrekken! Troy Bayliss volgde op 0.253 seconde en met de derde tijd van Chris Walker hadden de Engelsen nog een landgenoot op de eerste startrij. Noriyuki Haga was de vierde man. Beste Honda rijder was rookie Michel Fabrizio (DFX-Treme) die de tweede (Klaffi-)Honda van Alex Barros naast hem kreeg. Ook sterk was het optreden van Ruben Xaus die de Sterilgarda-Berik Ducati naar een zevende tijd stuurde. Karl Muggeridge nam met de Winston Ten Kate Honda de laatste stek op de tweede startrij in. Titelhouder Troy Corser kon geen vuist maken en kwam niet verder dan een tiende tijd terwijl de tweede Winston Ten Kate Honda van James Toseland pas op de veertiende plaats terug te vinden was.

Derde man uit de training van vrijdag, Fonsi Nieto, kwam ook niet ver en sloot zijn superpole af met een teleurstellende dertiende tijd. In de afsluitende vrije training was het Michel Fabrizio (DFX-Treme Honda) die de lijst aanvoerde met Alex Barros (Klaffi Honda) op de tweede plek. De plaatsen drie en vier waren voor Josh Brookes (Bertocchi Kawasaki) en Tommy Hill (Virgin Mobile Yamaha) waarmee Brookes een visite kaartje af gaf en Tommy Hill liet zien onder alle omstandigheden snel te zijn op deze baan. Corser, Haga, Lanzi en Bayliss deelden de plaatsen vijf tot en met acht terwijl Gianluca Nannelli een negende en Chris Walker een tiende tijd realiseerden, maar de tijden waren meer voor de statistieken en lagen ruim dertien seconden boven de kwalificatietijden van vrijdag.

Bij de start van de eerste race ging het helemaal mis voor een aantal rijders. Terwijl de "veroorzaker" Michel Fabrizio zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust was gingen achter zijn rug Troy Corser, Fonsi Nieto, Yukio Kagayama en Alex Barros onderuit. Bij het insturen van de eerste rechter sneed Fabrizio Corser de pas af die daardoor "skyhigh" ging en met een smak op de baan kwam waarbij hij ook nog eens hard tegen zijn hoofd werd gereden door Fonsi Nieto. Diezelfde Nieto kon de machine niet overeind houden en ging ook tegen de grond. Kagayama en Barros zaten er zo dicht op dat ze geen schijn van kans hadden en werden meegetrokken in de maleise.

Terwijl Barros overeind krabbelde zag hij zijn in brand schietende Klaffi Honda aan komen glijden en hij kon er ternauwernood overheen springen! Toen er in dezelfde ronde nog een flinke crash plaats vond waarbij ook Craig Jones (Foggy Petronas-FP1) er hard afging werd snel de rode vlag gezwaaid en volgde er een herstart. Bij die herstart was wonderwel iedereen aanwezig en zo begon het complete veld opnieuw aan de race. Het was Noriyuki Haga die het snelst van de startlijn vertrok gevolgd door Troy Bayliss, Chris Walker, Ruben Xaus, Troy Corser (vertrokken van een tiende startplek), Andrew Pitt en de slecht vertrokken Tommy Hill. Al aan het eind van de tweede ronde ging het mis voor Corser die in de laatste chicane onderuit ging, nu door toedoen van hemzelf. Hij pakte de Alstare Corona Suzuki nog wel op maar kwam even later de box binnen en moest de strijd staken.

Dat je met een gixxer plat kunt weten we, maar wat Corser hier uithaalt!?

Ondertussen was er een kopgroepje bestaande uit Haga, Bayliss, Walker en Xaus los van de rest. Daarachter reden Muggeridge, Toseland, Pitt en Nieto die allen een goede start hadden gemaakt. Noriyuki Haga probeerde zich los te rijden en na een paar ronden had hij inderdaad een gaatje ten opzichte van Bayliss die het aan de stok kreeg met de zeer sterk rijdende Xaus! Chris Walker zat nog steeds achter deze drie op de vierde stek maar verloor wel terrein. Ruben Xaus had er zin in en wist in de zesde ronde Bayliss uit te remmen om zo beslag te leggen op de tweede plaats. Onderwijl werd er hard gevochten om de andere plaatsen en dat was gezien de trainingstijden ook wel te verwachten. Toseland, Pitt en even later ook Walker streden om de vierde plek, Laconi, Muggeridge en Hill om de zevende en Abe, Kagayama, Barros, Fabrizio, Nieto en Gimbert om plaats tien.

Zo halfweg de race hield Bayliss het gas er op en stoof hij werkelijk langs Xaus en ging hij op weg naar het achterwiel van Haga. Dat had hij snel gevonden en samen maakten ze er een mooie show van. In de zestiende ronde had Troy Bayliss een angstig moment toen hij in de rechterbocht na "Bridge" bijna zijn voorwiel kwijt was! Op zijn kneeslider (ja, die dingen zijn nog ergens voor ook..) wist hij de machine op te vangen en totaal onaangeslagen zette hij na een pittig duel dat ontzettend spannend was (vooral de knie aan knie acties in de chicanes!) even later Haga opzij. Ruben Xaus kon dat tempo niet meer volgen en moest zelf oppassen voor de aanstormende James Toseland die het thuispubliek op de banken kreeg. Bayliss was iets los van Haga maar toch wist de japanner van geen opgeven en kwam hij weer in het achterwiel van Bayliss en in de voorlaatste ronde kwam Haga weer voorbij, echter voor niet al te lang want Bayliss zette orde op zaken en pakte Haga diezelfde ronde weer terug.

Met nog twee ronden te gaan lag de strijd open voor wat betreft de winst en ook Toseland had zich in deze strijd kunnen mengen als hij een betere startplek had gehad of als de race wat langer had geduurd. De laatste ronde was een vreemde want waar Troy Bayliss eerst weer los van Haga Leek te zijn zat even later Haga weer aan het achterwiel van Bayliss. Die liet zich echter niet meer verschalken en pakte zo zijn overwinning. Noriyuki Haga pakte de tweede en James Toseland de derde podiumplaats. Het verschil tussen Haga en Toseland bedroeg op de streep nog geen seconde! Ruben Xaus wist zijn vierde plaats te behouden voor Andrew Pitt, Chris Walker, Régis Laconi, Karl Muggeridge, Alex Barros (die weer een belabberde start had) en Norrick Abe. Polestarter Tommy Hil vond het niveau in het WSBK hoog, vooral de eerste ronden waar op haren en snaren gereden wordt waren zwaar, en finishte net buiten de top tien op een twaalfde plaats.

Troy Bayliss:

Nori en ik hebben de afgelopen jaren een aantal goede races gehad en dit was er weer zo één. Met nog 3 ronden te gaan liet ik het bijna lopen. Ik wist dat Corser er uit lag maar uiteindelijk wil je toch races winnen, dus ik ging er nog eens goed voor zitten en dat werkte.

James Toseland reed een wereldwedstrijd voor eigen publiek en werd derde!

Pos.   Rijder   Team/Merk   Tijd   1   Bayliss T.    Ducati Xerox   40"49.894    2   Haga N.    Yamaha Motor Italia    40"50.784    3   Toseland J.    Winston Ten Kate Honda   40"51.599    4   Xaus R.    Sterilgarda - Berik Ducati   40"58.179    5   Pitt A.    Yamaha Motor Italia    41"02.197    6   Walker C.    PSG-1 Kawasaki Corse   41"13.610    7   Laconi R.    PSG-1 Kawasaki Corse   41"15.377    8   Muggeridge K.    Winston Ten Kate Honda   41"15.943    9   Barros A.    Klaffi Honda   41"19.544    10   Abe N.    Yamaha Motor France   41"22.102    11   Nieto F.    PSG-1 Kawasaki Corse 2   41"29.501    12   Hill T.    Virgin Mobile Yamaha   41"31.444    13   Lanzi L.    Ducati Xerox   41"31.829    14   Kagayama Y.    Alstare Suzuki Corona    41"40.279    15   Nannelli G.    D.F.X. Treme   41"42.620