Dag 4: Splinternieuw

Jawel....het is weer zover! Vlak na mijn werk vlug naar huis om nog even wat eten naar binnen te schuiven en dan door naar mijn motorles. Ik heb er weer enorm veel zin in en kan alleen maar zeggen dat het toeneemt naarmate je verder in je lessen zit (de mensen die reeds hun rijbewijs hebben kunnen zich dat misschien nog wel herinneren).

Ik heb voor vanavond 2 lesuren gepland omdat ik aanstaande zaterdag niet kan. Om toch op een vlottere manier door te leren pak ik deze week 1 uurtje extra. Ik hijs me in mijn kleding, de lucht ziet er helaas dreigend uit, daarom doe ik ook maar voor de zekerheid een regenbroek aan. Ik rijdt vanavond samen met Fred, hij moet morgen afrijden dus dit zijn voor hem de puntjes op de spreekwoordelijke i. De instructeur wijst mij naar achter waar een motor staat en ik loop daar naar toe. En daar staat hij dan.... een SPLINTERNIEUWE Honda, nog geen 100 km gereden, “Vandaag opgehaald dus hartstikke nieuwâ€ÃƒÆ’‚ zegt de instructeur. Ja, dat is te zien ook, bling bling, en na het starten ruik je gewoon dat deze fiets nog ingereden moet worden, het heeft zo’n typisch “ik ben een nieuwe motor en nog niet warm gewordenâ€ÃƒÆ’‚ luchtje, je weet vast wel wat ik bedoel. We gaan fijn een stukkie rijden denk ik en hop snel op de motor. Fred mag voorop gaan rijden en ik volgen, een makkie dus!

We starten met een bekende weg richting het centrum van Alkmaar. Bij de eerste rotonde moet ik stoppen voor een fietser die voorrang heeft, daarna probeer ik weer vlotjes door te rijden. Dit gaat helaas niet goed. De motor staat in een veel te hoge versnelling en daardoor stottert en bokt de motor als een wild paard. Als ik daarna vlug 2 tandjes terugschakel zet ik hem in zijn vrij en dan kom je helaas ook niet vooruit. Al met al sta ik stil midden op de rotonde, dat begint lekker Mark! Vol goede moed ga ik het weer proberen en we vervolgen onze rit. De stad gaat nu minder “engâ€ÃƒÆ’‚ aanvoelen en ik denk dat het beter gaat, ik voel me meer ontspannen op de motor zitten en dat scheelt een hoop. Na de stad rijden we door naar een landweg welke ik vorige heb gereden voor het oefenen van lijnen rijden. Ook deze keer is het de bedoeling dat we een vloeiende lijn van rijden toepassen, gezien ik hier goed op geoefend heb kan ik zeggen dat het rijden van de juiste spoor mij erg goed ligt.

Na een hoop binnendoorwegen zijn we aangekomen bij Beverwijk. Hier halen we een bakkie koffie op de plek waar de Motorbeheersing wordt gegeven. Ze zijn zeer recentelijk naar een nieuwe plek verhuist want mijn examen (nog geen 3 weken geleden) werd nog op hun oude locatie afgenomen. Het terrein is groter geworden, net als hun schaftkeet. Het is allemaal wat luxer geworden zeg maar. Na de nodige minuten ontspanning gaan we weer richting Alkmaar, dit doen we via de snelweg. Ik heb nog niet eerder op de snelweg gereden, dus ik vind het wel spannend om een keer harder te rijden. We pakkend op de weg terug iedere afrit en vervolgens gaan we via de oprit weer de snelweg op, dit om het in en uitvoegen ook goed onder de knie te krijgen.

We rijden met een normaal gangetje richting de snelweg en eenmaal daar aangekomen gaat de kraan open. Lekker doortrekken naar de 120 km is echt een kick! Dan volgt er iets waar ik minder rekening mee heb gehouden. Het is bijna een gevecht om op de motor te blijven zitten! Met deze snelheid voelt de rijwind op je borstkast best wel pittig en ik moet mij dan ook goed mijn best doen om goed stevig op de motor te blijven zitten. Zo zie je dat dan ook meteen een nadeel van mooie naked bike naar voren komt, je bent ontzettend gevoelig voor rijwind.

Toch is het enorme kick om eens wat vlotter te rijden, eigenlijk ook heel simpel want eenmaal op de grote weg is het heel lang op 1 snelheid en lang stuk asfalt volgen. Als ik mag kiezen dan pak ik liever een landweg met lekker veel bochten er in. Voor vanavond was dit genoeg en we sluiten onze rit af. De volgende keer gaan we weer verder leren...