"Spiegeltje spiegeltje van de blikker, ze kijken erin maar zien geen flikker" zou een aardige variant zijn op de tekst van een bekend sprookje.

Spiegeltje

Uiteindelijk komt iedereen eens in aanraking met een blinde automobilist, en ondergetekende blijkt (helaas) geen uitzondering op deze regel te vormen. De situatie waarin ik terecht kwam is natuurlijk voorspelbaar. File. En veel. De oorzaak, zo werd op de radio gemeld, was regen. Hoeveel verkeersellende een paar spatjes water kunnen veroorzaken blijft me telkens verbazen.

Het voordeel van een motorfiets in dit soort omstandigheden behoeft geen uitleg. Hoe lang de file ook is, ik kom altijd op tijd thuis. Helemaal ongevaarlijk is filerijden niet. Hoewel ik mijzelf een aantal strikte regels heb opgelegd (niet sneller tussen de rijen door dan circa 40 km/h, en weer invoegen als het zaakje weer in beweging begint te komen) blijf ik mijn ogen zeer goed de kost geven. Vooral als er links of rechts een gaatje vrij komt, dan kan je er donder op zeggen dat een automobilist die ruimte zal proberen op te vullen.

Afgelopen week betaalde mijn voorzichtige rijgedrag zich terug. Op een zeker moment kreeg ik een auto met ingedeukte c.q. misvormde achterklep in de gaten, die met de regelmaat van de klok van rijbaan wisselde. Eenmaal dichterbij gekomen bleek het om een Renault M駡ne te gaan, waarvan de ingedeukte achterklep een standaard accessoire blijkt te zijn. Wansmaak is ook een smaak zullen we maar zeggen. Wantrouwend en langzaam naderde ik de M駡ne. Op het moment dat ik er min of meer van overtuigd was dat de bestuurder mij gezien moest hebben gaf ik wat gas bij. Geen seconde later kwam de auto, zonder richting aan te geven, naar links. Remmen? Ja, maar te laat. Met een doffe klap boorde mijn kniebeschermer zich in de buitenspiegel.

Wonder boven wonder hou ik mijzelf en de Kawa overeind. Een inspectie op de vluchtstrook levert een onbeschadigde motorfiets + berijder op; de Renault moet het met een spiegel minder doen. De bestuurder leek me het prototype van de succesvolle zakenman. Zowel gezicht als driedelig pak waren beide even glad - ik vermoed dat ze het pak gestreken hebben terwijl de eigenaar er nog in zat. Vol afschuw keek hij naar de plek waar eens een spiegel zat. "Mijn spiegel! Mijn spiegel is weg! Stom rund!" schreeuwde hij naar me. Nu wilde ik de zaak gewoon netjes regelen, maar dá´ had hij nou niet moeten zeggen. "Waar maak je je druk om man" riep ik pissig terug, "je gebruikte hem toch niet." De man explodeerde.

Terwijl de M駡ne-bestuurder druk bezig was om mij een aantal nieuwe verwensingen bij te brengen kwam er een andere automobilist aanwandelen. "Ik heb alles gezien, heb je een getuige nodig? En is alles goed met je?" De M駡ne-bestuurder, beseffend dat hij deze strijd niet kon winnen, stapte weer in zijn auto en verdween. Zonder excuses te maken, wel te verstaan. Ik kon er niet eens mee zitten. Ach, in zekere zijn had ik wel met de man te doen. Zo blind als een mol. Goud geld betaald voor een koekblik met een ingedeukte achterklep.

Hans van Rijsse

Commentaar (0)

U moet ingelogd zijn om commentaar te geven. Eerst registreren als u nog geen account hebt.